तू प्रेरणादायी

आजच्या खास दिनी
शुभेच्छा देतो आदराने
स्वीकार त्याचा करशील तू
आईच्या काळजाने

          आलीस तू इथवर
          ध्येयाच्या साथीने
          कधी घडत कधी धडपडत
          सावरलीस जिद्दीने

दररोज होती कसरत
चालत नव्हते बहाणे
जबाबदारीच्या जाणिवांनी
ममतेचे मुक रडणे

         नव्हते सारे सहज सोपे
         समोर उभी आव्हाने
         सांग कसे जमवलेस तू?
         कठीण समयास हाताळणे

  उपासक तू सरस्वतीची
  गुरू माऊली मानाने
  घर असो व असो शाळा
  मुले झळकली संस्काराने

पखरण केली मायेची
प्रत्येक तुझ्या रूपाने
हृदयातून या अमृत झरते
चिमण्यांच्या स्पर्शाने

        आयुष्याच्या या वळणावर
        उभी तू आज समाधाने
        आरोग्यसंपदा तुज लाभो
        तुझ्या कुटुंबाचे हेच मागणे

   © सौ. सलोनी किरण बोरकर

माझ्यासाठी मी

माझ्यासाठी मी

वाटेवरी अंगार हा
तरी कोमल कळी मी
तडफडे तनमन
परि सांभाळे मज मी
   वेदनेचे मूळ माझ्या
   शोधलेही माझेच मी
   वेदनाच आता शोधे
   अशी भिने तिच्यात मी
आहे जे अटळ ते ते
अंतरीच ताडले मी
ओलांडता वय वर्षे
अनुभव जपले मी
   आशा निराशा झुलती
   झुलवते त्यांनाच मी
   सुखासीन आयुष्याचा
   ध्यास घेते सत्यात मी
जुळवून सारे घेत
सहजच जगले मी
मागितले एक दान
मजसाठी मलाच मी
                
       सौ.सलोनी बोरकर

प्रवास

आयुष्याचा खडतर प्रवास
सुसह्य करताना
शब्द शब्द शोधत राहिले
कळलेच ना परि ते
केव्हा कसे पसार झाले
क्षणांचे ओरखडे असे काही खोल झाले
हृदय ही धडकताना ऑफ बीट होऊ लागले
दिवस ढळता ढळता
नवे धडे मिळू मिळू लागले
हरता हरता जिंकण्यातले
मर्म तेवढे कळू लागले
अपेक्षांचे ओझे पेलताना
स्व इच्छेची माती झाली
कामधेनू होता होता
स्वतः मात्र तुषार्त राहिली
अशावेळी यावे

काहुरी

कलत्या सांजवेळी तुझ्या येण्याची काहुरी
झाली बघ कशी माझी काय हि बावरी
काय सांगू , कसे सांगू,नाही पटत अंतरी
कशी थांबवू मी तरी तुझ्या येण्याची भरारी
रुक्ष , कोरड्या या भूवर
कसा येतो तरी कसा तुझ्या इच्छ्येचा अंकुर
एक तू जरा माझे , हे सूज अंतरीचे
जरी तुला ते वाटती बोल जीगुतीचे
जावे विरुनी तू आता
तुझ्या असत्या उमगातून
आणि संपवून टाक तुला तुझे
नाही अस्तित्व समजून 

वाढदिवस

आज तुझा वाढदिवस
   माझ्यासाठी हा सुदिन
आज तुझ्या रुपात
    मला मिळाला प्रसाद

तुझे येणे माझ्यासाठी
    असे खूप गोष्ट मोठी
तुझ्या आगमने झाली
   माझ्या घरट्यात दाटी

तुझे पडता पाऊल
    आपल्या या घरात
चमचमले रे  तारे
   माझीया अंगणात

तू ही माझा तारा
  असाच गोजिरा
तुझ्याच साठी मांडीला
  खेळण्याचा हा पसारा

     मोठा होशील तू जरी 
करू नको शिरजोरी
  नम्रतेने होते बाळा
  उंच भरारी आपली

थोरा मोठ्यांचे रे हाथ
  असावे आपल्या शिरावर
नाही त्याविण होत कुणी
   या जगात रे थोर 
       
       

माझे घर

घर माझ गावातल
     आहे जणू स्वप्नातलं
समुद्राच्या काठावरच
     खाऱ्या फेसाळ लाटांच
लाल विटांच्या ओलाव्याच
     प्रेमाच्या स्वागताचं    ll१ ll

स्वामींच्या आशीर्वादाचं
  आहे छप्पर मायेच
आत येणाऱ्या सर्वांच
मन आपलस करण्याच     ll २ ll

    मन:शांती मिळ्ण्याच
    आहे ठिकाण हक्कांच
    भांडण्याच , प्रेमाच
    आहे सगळाच कौतुकाच   ll ३ ll

छपरातून पडणाऱ्या कवडशांच
अंगणात येणाऱ्या चांदण्यांचे
रखरखणांऱ्या उन्हातही
मंद शांत झुळाकेच

     वाडवडिलांच्या छात्रछायेच
     सख्यांच्या प्रेमळ स्पर्शाचे
      मुलींच्या हसण्या बागडण्याचे
      आनंदाच्या तृप्तीचे            ll ४ ll